«وَمَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ»
(نساء | ۷۹)

قرآن این آیه را نگفت
تا انسان را سرزنش کند؛
گفت تا او را
از نقش «قربانیِ بی‌قدرت»
بیرون بکشد.

ذهنِ امروز
دوست دارد مقصر بیرونی پیدا کند،
توجیه کند،
و مسئولیت را زمین بگذارد.

اما قرآن آرام و محکم می‌گوید:
تو بی‌نقش نبودی.

نه برای شکستن تو؛
برای اینکه قدرتت
به خودت برگردد.

وقتی اتفاقی تلخ افتاد،
قبل از اعتراض بپرس: – سهم من کجا بود؟
– کدام انتخابم نیاز به اصلاح دارد؟
– چه چیزی را ندیدم؟

همین سؤال‌ها
آغاز بازگشت است…
بازگشت انسانِ مسئول
به سمت خدایی که هدایت می‌کند.