🔹آیت الله حائری شیرازی🔹

🔸زیارت ائمه (ع) و اشتها به غذا !🔸

راوی می‌گوید همراه امام صادق (ع) غذا مى‌خورديم که براى ما بشقاب برنجى آوردند. ما از خوردن آن عذر خواستيم. امام (ع) فرمود: «ما صنعتم شيئا؟! إنّ أشدّكم حبّا لنا أحسنكم أكلاً عندنا». چه‌كار مى‌كنيد؟! هرکدامتان که علاقه‌اش به ما بیشتر باشد، سر سفرۀ ما بیشتر و بهتر غذا می‌خورد. راوی می‌گوید من هرچه در سفره بود خوردم و حضرت فرمود: «الآن شد»! سپس برای ما حکایت کرد که روزى همین اتفاق بین رسول خدا (ص) و سلمان و مقداد و ابوذر افتاد و آن حضرت همین جمله را فرمود.

مثلاً شما می‌روید زیارت. آنجا اشتهایتان از اینجا بیشتر می‌شود. خب خیلی مسئله‌ای نیست؛ این از آثار طبیعی زیارت است. نگویید ما آمده‌ایم اینجا و حالا که خوب غذا خوردیم پس زیارت‌مان قبول نیست! طبیعت ائمۀ ما این است که وقتی کسی بر آنها وارد می‌شود اشتهایش زیاد می‌شود. هرکس که به آنها محبتش بیشتر باشد، در سفری که به سوی آنها حرکت می‌کند بهتر استراحت می‌کند و آرامش خاطرش بیشتر می‌شود. در حضور آنها مزاجش سالم‌تر و قلبش محکم‌تر است.