سرانجام اوّلى حكومت را به راهى
درآورد و به دست كسى (خلیفه دوم)
سپرد كه مجموعه‌اى از خشونت، سختگيرى، اشتباه و پوزش طلبى
بود. در حالی که زمامدار مانند كسى
كه بر شترى سركش سوار است، اگر
عنان محكم كشد، پرده‌هاى بينى
حيوان پاره مى‌شود، و اگر آزادش
گذارد، در پرتگاه سقوط‍‌ مى‌كند.
( خطبه سوم؛ ترجمه فیض الاسلام)

بله آقای دکتر!
هیجانی شدن های مکرر شما و
نمایندگان در مناظره های تلویزیونی
دوران انتخابات را پای هیجان رقابت
و بی تجربگی شما گذاشتیم. حتی
وقتی در مقابل دیدگان میلیونها
دوست و دشمن، درباره رقیب مؤدب
خود فرمودید: «من از انتخابات کنار می‌روم، اگر آقای جلیلی تعهد بدهد
که اگر رشد هشت درصدی را در
دولتش محقق نکرد اعدامش کنند.»
و من و خیلی از هموطنان از ادبیات
لُمپن، یک کاندیدا _که متاسفانه
الآن رییس‌جمهور ماست_ عرق
شرم ریختیم❗️

و تاسف بار اینکه هنوز اندکی از مسندنشینی شما نگذشته، کمیت
و کیفیت عصبانیت های شما به
طرز معناداری افزایش یافته است.
چرا؟
نکنه دوست دارید نخبگان و منتقدان
آگاه، تملق بگویند و دیدگاه های
انتقادی خیرخواهانه خود را قورت
بدهند؟
پس با این فرمایشات خطبه ۲۱۶
چه می کنید؟
« مردم! از پست‌ترين حالات زمامداران
در نزد صالحان اين است كه گمان برند
آنها دوستدار ستايش‌اند، و كشور دارى
آنان بر كبر و خود پسندى استوار باشد.»