🔹آیت الله حائری شیرازی🔹

🔸جایگاه «تواضع» و «حفظ اقتدار» در سیرۀ امام رضا (ع)🔸

امام رضا(ع) در دوره‌ای که ولایتعهدی به حضرت تحمیل شده بود، پیامی از جانب مأمون برای ایشان آمد. پیام را وزیر قدرتمند مأمون، فضل بن سهل آورد. من یک فضل بن سهلی می‌گویم شما هم یکی می‌شنوید. بسیاری از جریانات جهان اسلام در آن روز را این مرد می‌چرخاند. ایشان آمده خدمت امام رضا (ع) و ایستاده برای ابلاغ پیام. نقل شده که این فرد، مدت‌ها ایستاده بود و حتی جرأت نمی‌کرد بگوید «سلام علیکم» تا حضرت به او التفات کنند. بالأخره حضرت رو برگردانند و او پیامش را گفت. اما باز در اینجا حضرت اجازۀ نشستن هم به وزیر نمی‌دهند!

اما همین امام رضا (ع) که با وزیر مأمون اینطور برخورد می‌کنند، در همان دورۀ ولایتعهدی، یک مرد عادی در حمام به ایشان می‌رسد و می‌گوید پشت من را کیسه بکش! حضرت هم کیسه را می‌گیرند و می‌کِشند! برای وزیر، آنطور رفتار می‌کنند تا وزیر جرئت نکند که بر حضرت سلطه پیدا کند و فشاری بیاورد؛ اما برای یک انسان عادی، این‌جوری تواضع می‌کنند. هر چیزی در جایگاه خودش.