از پیرمردی پرسیدند
انسانیـت چیسـت
گفت:

تواضع در وقت رفعت!
عفو هـنگام قدرت!
سخاوت
هنگام تنگدستی!
و بخشـش بدون منت…!

🌼الإمام المهديّ عليه السلام ـ فيما وَرَدَ عَنهُ إلَى الشَّيخِ المُفيدِ :
فَلْیَعْمَلْ کُلُّ امْرِء مِنْکُمْ بِما یُقَرَّبُ بِهِ مِنْ مَحَبَّتِنا، وَلْیَتَجَنَّبْ ما یُدْنیهِ مِنْ کَراهِیَّتِنا وَ سَخَطِنا.
امام‌ زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در نامه ای (توقیع معروف) به مرحوم شیخ مفید فرمودند:
پس هر کدام از شما باید بگونه ای رفتار کند که او را به محبت ما نزدیک کند و از هر کار که موجب ناراحتی و خشم ما می‌گردد اجتناب ورزد.
الاحتجاج 2 / 599

🔹آیت الله حائری شیرازی🔹

آنها هم نمایندۀ ما هستند!🔸

یک روزی خدمت مقام معظم رهبری بودم. استاندار و نمایندگان مجلس فارس هم بودند. ایشان گفتند که فلانی، حضار را معرفی کنید. من هم گفتم: «نمایندگان شما»، «نمایندگان دولت» و «نمایندگان مردم»! ایشان اول تشویق کردند که [من اینطور خلاصه، همۀ حضار را معرفی کردم] و گفتند: «فلانی مطالب را بصورت زُبده مطرح می‌کند».

بعد فرمودند: آن‌ها هم نمایندگان ما هستند! درحالیکه من گفته بودم، نمایندگان شما و نمایندگان مردم و نمایندگان دولت. اما ایشان گفتند: نمایندگان دولت و نماینده‌های مردم هم نمایندۀ ما هستند. یک استدراک به جا و به موقع انجام دادند.

این معنای ولایت مطلقه است. وقتی رهبر حکم رئیس جمهور را تنفیذ می‌کند، رئیس جمهور ولایت دارد. یک لحظه این تنفیذ را بردارد، ولایت قطع می‌شود.
این همان وضعی است که رهبر نسبت به امام زمان(عج) دارد. تا زمانی که امام زمان(عج) راضی باشد، ایشان ولایت دارد.

عیناً مثل آهنربا. میخی را زده‌اید به این آهن ربا، میخ دومی را به میخ اول، میخ سومی را به میخ دوم، و میخ‌های کوچکی را به این میخ آخر وصل کردید. حالا اگر ارتباط میخ آخر با میخ وسط قطع شد، تمام میخ‌های کوچک متصل به او، می افتند. این نکاتی است که باید دقیق و درست از آن دفاع شود.

گلدان تعلّقات🔸

گاهی انسان، مثل درختی‌ست که آن‌را می‌کاری، اما می‌بینی که رشد نمی‌کند. مگر می‌شود درختی در زمین بکاری و رشد نکند؟
چه چیزی به ذهنتان می‌آید؟ وقتی در گلدان بود رشد نمی‌کرد، اما حالا که در زمین است چرا رشد نمی‌کند؟ وقتی دیدی درختی در زمین است اما رشد نمی‌کند، زمین را بکن تا دلیلش را ببینی. درخت وجود انسان در گلدان است، اما گلدان زیر خاک است. در غیبِ گلدانی است. انسان ظاهراً [بالغ و بزرگ شده و ریشه‌اش] در زمین است، اما از رشد نکردنش می‌فهمیم که در زیرِ خاک، با گلدان محصور است. هنوز از درون کیسه بیرون نیامده است.

چطوری این کیسه را پاره کنند تا این درخت با زمینِ اطرافش مرتبط شود و ریشه بزند و از آن آب و امکانات بهره‌مند شود؟!
خداوند برنامه‌ای برای این کار دارد. نگاه کنید به این آیه: “ولنبلونکم بشیٍ من الخوف و الجوع و نقص من الأموال و الأنفس و الثمرات و بشر الصابرین الذین إذا أصابتهم مصیبۀ قالوا إنا لله و إنا إلیه راجعون”

ببین چه زیبا بیان کرد. گفت: عزیزم! تو دل به مال بستی و این گلدانِ تو شد. اولاد را برای تربیت و بندگی نخواستی و برای خودش خواستی؛ این هم گلدان تو شد. به عزت و قدرت و ریاست دل بستی و اینها را برای خودش خواستی؛ اینها تو را در بند می‌کند، تو را در گلدان می‌کنند. حالا وقتی خدا می‌خواهد آزادت کند، چه کار می‌کند؟ چیزی را مایۀ ترس تو می‌کند تا بگویی “إنا للّه!” . اگر به هیچ قدرتی جز خدا پناه نبری و در هیچ‌چیز مستحیل نشوی، آزاد می‌شوی.

علت محرومیت از فیض فراگیر خداوند🔸

انسان همانند ظرفی است که زیر باران قرار گرفته باشد. شما اگر این ظرف را پشت‌رو بگیرید، به‌گونه‌ای که دهانۀ ظرف رو به زمین و پشت ظرف رو به بالا باشد، از هر طرف که باران ببارد، از پشت ظرف می‌چکد و توی ظرف، خشک‌وخالی می‌ماند.

انسان اگر حب دنیا داشته باشد، مانند آن است که کاسه‌اش را واژگون کرده، و دهانه‌اش را رو به خاک گرفته باشد. اگر من کاسۀ خودم را واژگون بگیرم و از رحمت واسع و مستمر الهی محروم شوم، تقصیری متوجه باران نیست؛ من ظرف را بد گرفته‌ام. رحمت خدا و لطف خدا پدیده‌هایی محدود نیستند؛ همیشگی و جاری‌اند. این ما هستیم که باید توفیق بهره‌گیری از آنها را داشته باشیم.

📖 تمثیلات علمی، صفحه ۲۲