‌
📌گزارش خبری از تجمع امروز خیابان لاله‌زار و مرکز تهران

🔹براساس مشاهدات میدانی، امروز شماری از کسبه و بازاریان در محدودۀ خیابان لاله‌زار تهران، در اعتراض به مشکلات اقتصادی از جمله افزایش قیمت‌ها و مشکلات تأمین کالا، دست به تجمع اعتراضی زدند.

🔹این تجمع حدود ساعت ۱۲ ظهر در خیابان لاله‌زار آغاز شد. معترضان اصلی که از کسبه بودند، در ابتدا با دعوت از هم‌صنفان خود، خواستار تعطیلی مغازه‌ها برای پیوستن به تجمع شدند. در این مرحله، برخی مغازه‌داران به این درخواست پاسخ مثبت دادند و برخی دیگر حاضر به تعطیلی نشدند که در مواردی به مشاجرۀ لفظی محدودی منجر شد.

🔹حرکت معترضان از خیابان لاله‌زار به‌سمت میدان امام خمینی و سپس چهارراه استانبول ادامه یافت.

🔹در مسیر چهارراه استانبول، شعارهایی با مضامین سیاسی از جمله «نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران» و «رضا شاه روحت شاد» از سوی چند نفر از لیدرهای حاضر سر داده شد. با این حال، این شعارها مورد استقبال معترضان و کسبه قرار نگرفت.

🔹خبرنگار فارس که در میدان حاضر است می‌گوید: با رسیدن به چهارراه استانبول، یک گروه حدود ۳۰ نفره از زنان با پوشش کامل و ماسک، ناگهان به جمعیت پیوستند. همزمان، از سمت مترو سعدی نیز بر تعداد جمعیت افزوده شد. حضور این گروه همراه با رفتارهایی مانند رقص و آواز بود.

🔹با حرکت جمعیت به‌سمت میدان فردوسی و مسدود شدن بخشی از خیابان، نیروهای یگان ویژه برای بازگشایی مسیر وارد عمل شدند. درگیری فیزیکی محدودی در چهارراه استانبول بین برخی از افراد حاضر (عمدتاً از گروه‌های تازه پیوسته) و مأموران گزارش شده است.

🔹در طول مسیر حرکت، گزارش‌هایی از ادامۀ فشار بر برخی مغازه‌داران برای تعطیلی کسب‌وکار خود توسط تعدادی از معترضان دریافت شده است. این اقدامات که با پرتاب سنگ همراه بود منجر به تعطیلی پاساژ تجارت ایرانیان و برخی صرافی‌ها در مسیر شد

زنجیرۀ «کشته‌سازی» ضدانقلاب و ضرورت حفاظت از ترانه علیدوستی

🔹جریان ضدانقلاب در مقطع کنونی، بیش از هر زمان دیگر به «خون» و یک تراژدی رسانه‌ای جدید نیاز دارد؛ محرکی برای تولید خشم و التهاب اجتماعی.

🔹مصاحبۀ اخیر ترانه علیدوستی صرفاً یک گفت‌وگوی رسانه‌ای یا روایت شخصی نیست، بلکه نشانه‌های روشنی از آغاز یک پروژه سیاسی جدید علیه جمهوری اسلامی ایران دارد؛ تلاشی برای احیای روایت شکست‌خورده آشوب‌های ۱۴۰۱ با تکیه بر چهره‌ای که سطح تحلیل او، درکی عمیق از پیچیدگی‌های سیاسی را نشان نمی‌دهد.

🔹گرفتن ژست «رهبری معترضان» از سوی علیدوستی، بیش از آنکه نشانۀ کنشگری آگاهانه باشد، بیانگر یک خلأ و نیاز شخصی است؛ خلأیی که می‌تواند او را ناخواسته به طعمه سناریوهای کلان‌تر جریان‌های معاند تبدیل کند.

🔹تجربۀ شکست‌های اخیر ضدانقلاب در نسبت دادن مرگ‌های طبیعی مانند سکته یا خودکشی به نظام از جمله در پرونده‌هایی چون امید سرلک و علیکردی و همچنین ناکامی در تکمیل سناریوهایی نظیر خودسوزی در خوزستان، نشان می‌دهد این جریان برای فرصت‌سازی جدید کاملاً آماده و تجهیز شده است.

🔹تاریخ فتنه‌های ۷۸، ۸۸ و ۱۴۰۱ ثابت کرده زمانی که دشمن نتواند بر واقعیت‌ها سوار شود، به «کشته‌سازی» و سناریونویسی رسانه‌ای روی می‌آورد. نمونه‌هایی چون ندا آقاسلطان و نیکا شاکرمی، الگوی ثابت این پروژه بوده‌اند.

🔹در چنین فضایی، خطر طعمه‌شدن چهره‌هایی مانند ترانه علیدوستی که در کانون توجه رسانه‌های معاند قرار می‌گیرند، کاملاً جدی و قابل پیش‌بینی است.

🔹حفاظت از جان او و پیشگیری از هرگونه حادثه‌ای که بتواند دستمایۀ پروژه‌های رسانه‌ای…

دشمن شود، نه یک توصیه، بلکه یک ضرورت امنیتی و حفاظتی است.

🔹نکتۀ مهم آنکه اقدام اخیر علیدوستی، مصداق همکاری با شبکه‌های رسانه‌ای وابسته به دولت‌های متخاصم نظیر بی‌بی‌سی فارسی است؛ رسانه‌هایی با سابقۀ روشن در مداخله، عملیات روانی و ایجاد شکاف در جامعه ایران.

🔹انتظار می‌رود قوه‌قضائیه به‌عنوان متولی حفظ نظم و امنیت حقوقی جامعه، نسبت به این تخلف آشکار، واکنشی قاطع، سریع و قانونی نشان دهد؛ اقدامی که علاوه بر اجرای قانون، می‌تواند نقش بازدارنده در برابر سوءاستفاده دشمن از افراد ایفا کند.

🔹انسجام ملی امروز ایران پس از دفاع مقدس ۱۲روزه، دستاوردی بزرگ است که دشمن به‌دنبال تخریب آن است.

🔹هوشیاری نهادهای مسئول از حفاظت از جان افراد تا برخورد قانونی با متخلفان، ضامن خنثی‌سازی این پروژه خواهد بود.

«ترانه» بازیگر نقش اول روایت یک اغتشاش و نقش مکمل قبح زدایی

🔹در روزهای گذشته مستندی با عنوان «ترانه» به کارگردانی پگاه آهنگرانی از بی‌بی‌سی فارسی منتشر شد؛ کارگردانی که پیش از این نیز بی‌بی‌سی بستری برای پخش مستندهایش فراهم کرده بود.

🔹سوژۀ این مستند، ترانه علیدوستی، بازیگر سینماست، اما آنچه ارائه می‌شود «مستند ترانه» نیست؛ بلکه روایت یک اغتشاش است با بیانی به‌ظاهر هنری.

🔹از همان ابتدا مسیر مشخص است: انتخاب آرشیوهای جهت‌دار، حذف صداهای ناهمسو و تقلیل مفهوم «انقلاب» به یک مطالبۀ حداقلی یعنی آزادی بی‌قید و بند.

در ۵۰ دقیقه مستند، ۲ گزاره پررنگ است:
🔸آزادی، همان ولنگاری غربی معنا می‌شود.
🔸انقلاب، پدیده‌ای احساسی، بی‌ریشه و فاقد عقلانیت معرفی می‌شود.
🔹این روایت شباهت زیادی به خط رسانه‌هایی چون ایران‌اینترنشنال دارد.

🔹تدوین کاملاً جهت‌دار است؛ مکث‌های اغراق‌شده روی نگاه‌ها، برجسته‌سازی بازداشت‌ها و قطع روایت در لحظات پرسش‌برانگیز. در اینجا بازیگری جای مستندسازی را می‌گیرد و احساس، جای تحلیل را.

🔹بازداشت ترانه علیدوستی که پیش‌تر در فضای مجازی با اغتشاشگران همراهی کرده بود به نقطۀ اوج قهرمان‌سازی تبدیل می‌شود؛ حتی حذف سریع اپلیکیشن‌ها هنگام بازداشت، به‌عنوان کنشی قهرمانانه بازنمایی می‌شود!

🔹اعدام محسن شکاری نه به‌عنوان موضوعی حقوقی-اجتماعی، بلکه صرفاً به‌عنوان شوک احساسی استفاده می‌شود.

🔹همچنین به پروندۀ نیکا شاکرمی پرداخته می‌شود؛ روایتی احساسی که مخاطب را در دوگانه‌سازی هدایت‌شده گرفتار می‌کند و بیشترین بهره را از کم‌سوادی رسانه‌ای می‌برد.

🔹ممنوع‌الکاری به‌عنوان…

«حذف» معنا می‌شود و تلاش برای قهرمان‌سازی ادامه می‌یابد.

🔹حتی نوعی قرابت‌سازی با گوگوش دیده می‌شود؛ خواننده‌ای که خود گفته بود تا جمهوری اسلامی باشد نمی‌خواند، درحالی‌که امروز توان خواندن ندارد.

🔹علیدوستی از فمینیست بودن خود سخن می‌گوید و دربارۀ «زن ایرانی» صحبت می‌کند، اما بدون آنکه بتواند میان «زن ایرانی» یا به تعبیر خودش «زن ایرانی اسلامی» انتخاب روشنی داشته باشد، در نوعی بن‌بست مفهومی باقی می‌ماند. او از زن ایرانی سخن می‌گوید، بی‌آنکه تصویر مشخص، تعریف روشن یا توضیح بیشتری ارائه دهد.

🔹این درحالی است که تصاویر گزیده مستند نشان می‌دهد زنان بدون حجاب در خیابان‌ها تردد می‌کنند؛ تصویری که از «زن ایرانی» در تضاد است.

🔹«ترانه» بیش از آنکه مستند باشد، بیانیه‌ای یک‌سویه است؛ اثری که به‌جای روشن‌کردن واقعیت، آن را بازتعریف و عادی‌سازی می‌کند.

امیرالمؤمنین علیه السلام:

🌺إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى اطَّلَعَ إِلَى الْأَرْضِ فَاخْتَارَنَا وَ اخْتَارَ لَنَا شِيعَةً يَنْصُرُونَنَا وَ يَفْرَحُونَ لِفَرَحِنَا وَ يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا وَ يَبْذُلُونَ أَمْوَالَهُمْ وَ أَنْفُسَهُمْ فِينَا.
خداوند تبارک و تعالی به زمین نظر افکند و ما را برگزید و برای ما شیعیانی انتخاب کرد که ما را یاری می‌کنند، با شادی ما شاد می‌شوند، با غم ما غمگین می‌شوند، و اموال و جان‌های خود را در راه ما بذل می‌کنند.

بحارالانوار ج ۶۵، ص ۱۷

⚠️ سازمان‌های امنیتی خارجی و رسانه‌های ضدایرانی در کمین حق اعتراض…

🔻با افزایش قیمت ارز و همچنین رشد عجیب قیمـت‌ طلا و برخی اقلام دیگر و تلاطمات بازار، برخی کاسبان در بعضی خیابان‌ها مانند لاله‌زار و پاساژهایی مانند علاءالدین تهران، چارسو و … دست به اعتراض‌های محدود زده‌اند.

🔹کاسبان که به دلیل تلاطم‌های چند هفته اخیر و کاهش قدرت خرید مردم، از کاسبی متعارف خود محروم شده‌اند، خواستار ورود مناسب‌تر و جدی‌تر دستگاه‌های اجرایی برای مهار این وضعیت نابسامان در بازار هستند. برخی از این کاسبان که اجاره بهای سنگینی نیز برای مغازه‌های خود پرداخت می‌کنند، به دلیل افت جدی فروش، از پرداخت این اجاره بها نیز ناتوان شده‌اند.

🔹صرف نظر از اینکه این‌ گلایه‌مندی‌ها، فی‌نفسه به جاست و مسئولان دولتی باید ورود مسئولانه‌تر و جدی‌تر به این نابسامانی‌ها داشته باشند، امّا همچون همیشه، رسانه‌های ضدایرانی و سازمان‌های امنیتی خارجی، از طریق برخی عوامل داخلی‌شان، در کمین نشسته‌ و یا در برخی تجمعات حاضر شده‌اند تا به محض یافتن فرصتی، از این وضعیت برای خود کلاهی ببافند و اعتراض را به ناآرامی و سازوکار ضدامنیتی تبدیل کنند.

🔹رسانه‌ها و حساب‌های مجازی وابسته به منافقین و رژیم صهیونیستی طی ساعت‌های گذشته با فراخوان‌های گسترده برای اغتشاش و اعتراض، همان فرمول همیشگی را در این زمینه دنبال می‌کنند، با این حال تا این لحظه این فراخوان‌ها با هوشیاری مردم ناکام مانده است؛ مردمی که هم از وضعیت گله‌مندند و هم می‌دانند که ناآرامی مشکلی را حل نخواهد کرد و فقط به سود جریاناتی است که ایران را ویرانه می‌خواهند.

🔹با این حال انتظار معتبر و مشروع مردم، اقدامات عاجل دستگاه‌های اجرایی است. تجربه نشان داده است که اگر مدیریت بهتری صورت گیرد، حتماً راهکارهای معقول و داخلی برای پیشگیری از تلاطمات بازار وجود دارد و نباید به بهانه تحریم،‌ مدیریت را از مسئولیت معاف کرد! و البته انتظار از کاسبان و مردم نیز آن است که با دقت نظر مسئولانه نسبت به صحنه‌، از ربایش این رفتار خود توسط نفوذی‌ها و تبدیل آن به مسئله امنیتی و انتظامی جلوگیری کنند.