کُشتن به نفع کیست؟
کُشتن به نفع کیست؟
🔹دشمن به سبک همیشگی خود به دنبال این است که جمهوری اسلامی ایران را قاتل نشان دهد و مأموران نهادهای انتظامی و امنیتی را مقصر خونهای ریخته شده معرفی کند.
🔹واقعیتهای این صحنه بسیار روشن است. هم تصاویر تروریستهای میدانی گواه ماجرا است و هم اینکه نیروهای انتظامی و بسیج با حداقل سلاح در صحنه حاضر بودند و اتفاقاً یکی از جانفشانیها و تدابیر حکمتآمیز پلیس و نیروهای امنیتی این بود که حقانیت جمهوری اسلامی را با مظلومیت خود به اثبات رساندند. حقیقتاً هم هیچ قدرتی نمیتواند فرزندان این ملت را در نهادهای انتظامی و امنیتی وادار به اقدام علیه هموطنان خود کند.
اما یک راه دیگر هم میتواند به ما کمک کند تا بفهمیم چه کسی قاتل است؟ اینجا باید پرسید کشتن به نفع چه کسی است؟
🔹اولاً در تمام الگوهای حکمرانی و توسعه، زیرساخت اصلی «امنیت» است. حکومتی که به تداوم حکمرانی خود بیندیشد حاضر نیست امنیت خود را مورد تخطی قرار دهد و چنین کشتار وحشیانه و داعش گونهای را به راه بیندازد. حکومتها تنها در صورتی میتوانند کارکردهای خود را حفظ و تداوم دهند که امنیت را تأمین کرده باشند. جمهوری اسلامی ایران هم از این قاعده مستثنی نیست.
🔹ثانیاً بعد از جنگ ۱۲ روزه، تحلیل مسئولان و تحلیلگران داخلی این بود و اعلام هم شد که رژیم صهیونیستی برای شروع مجدد جنگ مسیر متفاوتی را دنبال میکند. صهیونیست ها این بار به دنبال ایجاد اغتشاش و ناامنی داخلی در ایران هستند تا بتوانند زمینه مداخله نظامی را فراهم کنند. از این زاویه همافزایش خشونت و کشتار به نفع صهیونیستها و آمریکاییها است و باز هم جمهوری اسلامی و ملت ایران است که متضرر میشوند. چنانچه در این ایام زمزمههایی از اراده آمریکا و اسرائیل برای شروع مجدد جنگ شنیده شد.
🔹بههرحال آنچه از ضدانقلاب برمیآید این است که اول میکشد و بلافاصله زیر تابوت میرود و نمایش عزاداری میدهد. این هنر ضدانقلاب است و باز هم برای کسانی که خود مسبب جانباختن شان بوده است سیاهپوش است اما در دل چنان به وجد آمده که در پوست خود نمیگنجد و گاهی این شادی مضاعف از کنترل خارج میشود و مانند آن لحظهای که رضا پهلوی گفت این کشتهها هزینه انقلاب است بیتفاوت از کنار جان انسانها عبور میکند.