🔹آیت الله حائری شیرازی🔹

🔸خطر غلت خوردنِ منکرات در یک جامعه!🔸

اگر در مواردی کسی موفق نشد جهل خودش را مهار کند، معاشرینش از باب امر به معروف و نهی از منکر او را سر جای خودش می‌نشانند. اولین منکری که از او سر می‌زند، کسانی که در حاشیه‌اش هستند و می‌بینند، باید نهی از منکر کنند.

سنگی که در قلۀ کوه است، وقتی با بیست-سی سانت ضخامت برف، یک غلت خورد و حرکت کرد، کافی است یک سنگ جلویش بگذارند، دیگر نمی‌تواند بغلتد و غلت دوم را بخورد. در غلت اول با دست هم می‌شود جلوی سنگ را گرفت؛ اما وقتی شتاب پیدا کرد، سرعت پیدا کرد و در نتیجه قدرت پیدا کرد، هرچه جلویش باشد، از بین می‌رود.

این نظام، سامانش به این است که خلاف را وقتی سر کوه هست با آن برخورد کند! در همان منکر اول به راحتی می‌شود مهار کرد؛ اما اگر امر به معروف و نهی از منکر تعطیل شد، غلت دوم را می‌زند، غلت سوم را می‌زند و وقتی که به پایین دامنۀ کوه می‌آید، دیگر خودش یک کوه برفی است، یک بهمن است؛ وای بر آن خانواده، قبیله، عشیره یا آبادی که سر راه این قرار بگیرد!

🔸تبعات حرام کردن حلال‌های خداوند🔸

📝 #خاطره عبرت‌آموز دکتر علی حائری (فرزند مرحوم آیه الله حائری شیرازی) از آن دریای حکمت

در مسیر شیراز به قم، سه‌راهی سورمق و پیش از رسیدن به آباده، مسجدی نیمه‌ساخت وجود داشت که معمولاً محل اقامه نماز، استراحت کوتاه و قضای حاجت برای ما و محافظان بود.
این‌بار وقتی به سمت سرویس‌های بهداشتی رفتیم، با تعجب دیدیم که درِ سرویس‌ها قفل کتابی زده‌اند. شاید خادم مسجد از ترس اینکه کسی بدون پرداخت هزینه‌ای، دل از رنج سفر باز کند، آن‌ها را قفل کرده بود … بگذریم.

پدر، بطری آب را برداشت تا وضویی تازه کند و به سمت مسجد رفت. اما صحنه‌ای فجیع هر دوی ما را در بهت و تلخی فرو برد. درست پشت درِ بیرونی مسجد، رهگذری قضای حاجت کرده بود. پدر، با چهره‌ای برافروخته از شرم، آرام در گوشم گفت: «نگذار محافظ‌ها به این سمت بیایند».
سپس پلاستیکی برداشت، پارچۀ کهنه‌ای پیدا کرد و با همان بطری آب به سمت محل رفت. آن‌جا را کاملاً تمیز کرد و همان‌جا به نماز ایستاد.

در ادامه مسیر، پدر همچنان در سکوت و با چهره‌ای اندوهگین، نگاهش را به بیرون دوخته بود. نزدیک شهررضا، آرام در گوشم گفت:
«تو از این صحنه‌ای که دیدی، چه برداشتی می‌کنی؟»
و بی‌درنگ ادامه داد:
«این، تصویری روشن از جامعۀ امروز ماست؛ وقتی درِ دستشویی را قفل می‌کنی، مردم پشت درِ مقدساتت قضای حاجت می‌کنند».
اگر حلال خدا را حرام کردید مردم حرام خدا را حلال خواهند کرد.
اگر پول شما قابلیت استقراضش را از دست بدهد، مردم رباخوار می‌شوند کمااینکه شده‌اند.
اگر سهولت محرمیت بین دختر و پسر را از جامعه گرفتی، به همان نسبت نوامیستان در معرض هتک قرار می‌گیرند.
به قول شیرازی ها شتر سواری کوتی کوتی (دولا دولا) نمیشه.
نمی‌شود با احکام خدا سلیقه‌ای برخورد کرد و «یومنون ببعض و یکفرون ببعض» بود.
آدم باید آنچه را می‌فهمد بلند فریاد بزند تا از «إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا» نباشد.

استشمام بوی خوش در اعتکاف

🔸 سوال: در برخی مساجد معمولاً غیر معتکفین عطر می‌زنند؛ احساس بوی عطر آنان، چه حکمی دارد؟ آیا لازم است معتکف، بینی خود را بگیرد؟

✅ جواب: بوییدن مواد معطّر و گیاهان خوش بو برای لذّت بردن، از محرمات اعتکاف است؛ بنا بر این اگر برای لذت بردن نباشد، مانعی ندارد و گرفتن بینی لازم نیست

در تمامی برآوردهای دستگاه ها مرتبط با امنیت تجمع، تعداد نفرات، گستردگی و پراکندی حتی از سال ۱۴۰۱ هم کمتر است.

۱. خشونت و حرکت سازمان دهی شده به ویژه در برخی از استان های غرب کشور به سمت مراکز نظامی که اسلحه دارند تعمدا برای کشته سازی است.

۲. علت خشونت تند و ورود مسلحانه گروهک ها و فرقه ها از جمله رجوی به دلیل عدم همراهی میدانی مردم است.

۳. برآورد افزایش خشونت توسط گروهک ها

۴. عدم حضور گسترده مردم در تجمعات بزرگ منجر به تعجیل انداختن پروژه ها شد

۵. در بسیاری از مناطق حتی نیاز به ورود و حتی آماده باش نیرو بسیج و راهپیمایی مردمی نبوده است.

۶. به نسبت سال ۱۴۰۱ آنلاین شاپ ها و بلاگرهای خارج از ایران در ایجاد فضاسازی نقش دارند.

۷. برخلاف گذشته این بار بیش از توییتر و تلگرام، تولیدات احساسی و تحریک کننده عمدتا در اینستاگرام بوده است.

دو خبر علیه رهبر انقلاب و نقش ما

🔻دو خبر را کنار هم بگذارید.

اولی، خبر اینترنشنال است که می‌گوید: «رهبر انقلاب در حال فرار به روسیه است.»

دومی، محتوایی شبیه توییت شریفی زارچی که می‌گوید: «رهبر من خامنه‌ای نیست.»

این دو خبر اگر جدا دیده شوند، یکی دروغ آشکار و یکی بی اهمیت است؛ اما کنار هم، یک روایت کامل جنگ شناختی را می‌سازند.

🔻برای فهم ماجرا، کافی است سابقه این الگو را مرور کنیم. خبر «فرار» همان نسخه آشنایی است که در حوادث ۱۴۰۱ هم دیده شد؛ درست زمانی که موج اعتراض در حال فروکش بود، ناگهان خبر «فرار مسئولان جمهوری اسلامی به ونزوئلا» منتشر شد. هر بار که خیابان خالی می‌شود، روایت فرار فعال می‌شود.

دومی هم چهره‌ای اتفاقی نیست. پیش‌تر بارها اخبار هتک و دروغ منتشر کرده و همین چند روز پیش، خبر جعلی کشته‌شدن یک دختر ۲۲ ساله را نوشت و پس از تکذیب رسمی خانواده و دادستانی، ناچار به حذف آن شد. مسئله اما شخص نیست؛ مسئله، الگوست.

سادگی است اگر این‌ها را «اشتباه خبری» بدانیم. تکرار، زمان‌بندی و شباهت روایی نشان می‌دهد با یک مأموریت رسانه‌ای مواجه‌ایم. این خبرها نه برای تأیید ساخته شده‌اند و نه برای تکذیب؛ اصولاً تکذیب‌پذیر نیستند و دقیقاً به همین دلیل اثرگذارند.

🔻اما این دو خبر کنار هم چه می‌کنند؟

اول نشان می‌دهند دشمن نقش رهبر انقلاب را درست فهمیده است. چهار ستون این حرم پابرجاست، چون رهبر انقلاب هم‌زمان فرمانده میدان، محور وحدت ملی، معمار حرکت و پیشرفت ملت و رهبر جبهه‌ای فراتر از مرزهاست.

دوم اینکه وقتی نتوانستند مردم را به خیابان بیاورند، سراغ تغییر مدل تصمیم‌گیری با تاکید بر رهبری انقلاب رفتند: ناامیدسازی از واقعیت بیرونی و قطع رابطه عاطفی درونی. خبر «فرار» ستون عینی اقتدار را می‌زند و خبر «رهبر من نیست» ستون عاطفی را. پیام نهایی ساده است: او که می‌رود و تو هم نسبتی نداری، پس ماندن چه معنایی دارد؟

🔻این همان «تسلیم روانی قبل از درگیری» است؛ گزاره «کار تمومه» برای کسانی که نه معترض‌اند و نه مدافع، بلکه در وضعیت تماشا ایستاده‌اند. این دستور پنهان برای تعطیل‌کردن ذهن است.

و درست به همین دلیل، این روایت‌ها نشانه قدرت دشمن نیست؛ نشانه ضعف و کلافگی اوست. جنگ شناختی با ناامیدی شروع می‌شود، و فقط با بازسازی اراده جمعی شکست می‌خورد.

🔻در پایان، اما چه باید کرد؟

اول؛ هر محتوایی که با هر نیت ناخواسته به روایت «کار تمومه» ضریب بدهد، خطاست و باید متوقف شود.

دوم؛ نقطه مقابل این عملیات، برجسته‌سازی واقعیت ناکامی و بن‌بست دشمن در میدان واقعی است، نه جدل با شایعه.

سوم؛ بازسازی امید عقلانی به حرکت، اصلاح و تغییر ممکن، مهم‌ترین سلاح در برابر تسلیم روانی است.

و چهارم؛ باید مظلومیت مردم و کشور را صریح و بی‌وقفه گفت؛ مردمی که زیر فشار ایستاده‌اند، نه جامعه‌ای که فروپاشیده باشد.