💰 هریس: مسئله ونزوئلا نفت است، نه موادمخدر!!!

🎙 «‌کامالا هریس» معاون رئیس جمهور سابق آمریکا:

🔻 حمله آمریکا به ونزوئلا نه درباره مواد مخدر است و نه درباره دموکراسی؛ مسئله نفت است و میل دونالد ترامپ به ایفای نقش مرد قدرتمند منطقه‌ای.

👌 ‌اگر واقعاً به هر یک از این‌ها اهمیت می‌داد، یک قاچاقچی مواد مخدرِ محکوم‌شده را عفو نمی‌کرد و در حالی که به دنبال معامله با نزدیکان مادورو است، اپوزیسیون مشروع ونزوئلا را به حاشیه نمی‌راند.‌

⁉️ پیام حمله آمریکا به ونزوئلا چیست؟

👈 آمریکا با ادعای مبارزه با مواد مخدر به ونزوئلا حمله کرد. ساعتی بعد خبر رسید که نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور این کشور، ربوده و به مکانی نامعلوم منتقل شده است و تنها یک ساعت بعد، دادستان آمریکا از صدور کیفرخواست علیه مادورو و همسرش خبر داد. این توالی سریع وقایع، خود حامل پیام‌های مهمی است.

1️⃣ نخستین پیام، بی‌اعتبار شدن کامل قوانین بین‌المللی و نهادهای جهانی است. در عمل، آنچه حاکم است «قانون جنگل» است؛ هر قدرتی که زور بیشتری دارد، می‌تواند هر اقدامی انجام دهد بی‌آنکه پاسخگو باشد. اگر قدرتی لقمه‌ای چرب ببیند، آن را به هر شکلی که بخواهد تصاحب می‌کند. طنز تلخ ماجرا آنجاست که دونالد ترامپ، که نماد چنین سیاست‌هایی است، در مراسم جام جهانی فوتبال مدال صلح دریافت می‌کند. منطق، استدلال و حتی نیاز به ارائه سند، مدت‌هاست جای خود را به بهانه‌سازی داده‌اند. ادعای مواد مخدر علیه ونزوئلا بدون تأیید هیچ مرجع مستقلی مطرح شد؛ همین کافی است تا بفهمیم برای اقدامات نظامی یا سیاسی، نه دلیل لازم است و نه مشروعیت، بلکه تنها همان منطق کهنه استعمار حاکم است.

2️⃣ دومین نکته، نمایش قدرتی است که بیش از آنکه واقعی باشد، تبلیغاتی است. تاریخ استعمار نشان می‌دهد قدرت‌های بزرگ همواره پس از حمله به کشورهای ضعیف‌تر، «دور افتخار» می‌زنند. آنچه در جنگ‌های جهانی اول و دوم بر ایران گذشت، نمونه‌ای روشن از همین رفتار است؛ کشوری که میان قدرت‌ها تقسیم شد و مقاومت‌های پراکنده محلی نتوانست جای خالی یک ارتش منسجم و مقتدر را پر کند و بهای آن با خون بسیاری پرداخت شد. امروز نیز رفتار آمریکا در قبال ونزوئلا را باید در همین چارچوب دید. حتی نیروی دلتا فورس آمریکا که گفته می‌شود مسئول ربایش مادورو بوده، پیش‌تر در عملیات‌های مهمی از جمله آزادسازی اسرای اسرائیلی ناکام مانده است. بنابراین، این اقدامات بیش از آنکه نشانه قدرت باشند، تلاشی برای بازسازی چهره‌ای مخدوش از اقتدار است.

3️⃣ سومین و شاید مهم‌ترین مسئله، هدف واقعی این حمله است: نفت! ونزوئلا یکی از بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان را در اختیار دارد. آمریکا که نسبت به آینده منابع انرژی خود در خاورمیانه دچار نگرانی شده، به‌دنبال جایگزین‌های مطمئن است. اگر ونزوئلا به‌طور کامل تحت سلطه آمریکا درآید، می‌توان انتظار داشت در سال‌های آینده روند جایگزینی منابع انرژی آغاز شود. در این میان، عربستان یکی از مخاطبان جدی این تغییر است؛ کشوری که ممکن است در دهه‌های آتی نقش سنتی خود را برای آمریکا از دست بدهد.

4️⃣ چهارمین پیام، ایجاد احساس ناامنی برای همه کشورهای ضعیف‌ است. در چنین شرایطی، دیگر هیچ کشوری نمی‌تواند احساس امنیت کند. وقتی آمریکا بدون هزینه جدی دست به چنین اقدامی می‌زند، چرا چین نتواند درباره تایوان ادعا کند یا روسیه درباره اوکراین؟ نشانه‌های این منطق خطرناک، حتی در همین ساعات اخیر نیز در فضای سیاسی بین‌المللی دیده شده است.

5️⃣ نکته پایانی؛ آیا هدف بعدی ایران است؟ واقعیت این است که ایران «هدف بعدی» نیست؛ ایران هدف قبلی بود. این سناریو قرار بود پیش‌تر درباره ایران اجرا شود، اما به نتیجه نرسید. اکنون همان طرح‌هایی که در مورد ایران ناکام ماندند، با فاصله‌ای کوتاه در کشورهای ضعیف‌تر پیاده می‌شوند و طراحان آن مدعی پیروزی می‌شوند. حمله به ونزوئلا نشان داد که برای آغاز جنگ علیه ایران، نه دلیل لازم است و نه بهانه؛ تنها زمانی حمله انجام می‌شود که آمریکا به این جمع‌بندی برسد که می‌تواند ضربه‌ای تعیین‌کننده وارد کند. با این حال، بعید است چنین باوری به این زودی شکل بگیرد؛ چرا که آمریکا هنوز خاطره ضربات موشکی ایران به پایگاه العدید را فراموش نکرده است.

⁉️ پیام حمله آمریکا به ونزوئلا چیست؟

👈 آمریکا با ادعای مبارزه با مواد مخدر به ونزوئلا حمله کرد. ساعتی بعد خبر رسید که نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور این کشور، ربوده و به مکانی نامعلوم منتقل شده است و تنها یک ساعت بعد، دادستان آمریکا از صدور کیفرخواست علیه مادورو و همسرش خبر داد. این توالی سریع وقایع، خود حامل پیام‌های مهمی است.

1️⃣ نخستین پیام، بی‌اعتبار شدن کامل قوانین بین‌المللی و نهادهای جهانی است. در عمل، آنچه حاکم است «قانون جنگل» است؛ هر قدرتی که زور بیشتری دارد، می‌تواند هر اقدامی انجام دهد بی‌آنکه پاسخگو باشد. اگر قدرتی لقمه‌ای چرب ببیند، آن را به هر شکلی که بخواهد تصاحب می‌کند. طنز تلخ ماجرا آنجاست که دونالد ترامپ، که نماد چنین سیاست‌هایی است، در مراسم جام جهانی فوتبال مدال صلح دریافت می‌کند. منطق، استدلال و حتی نیاز به ارائه سند، مدت‌هاست جای خود را به بهانه‌سازی داده‌اند. ادعای مواد مخدر علیه ونزوئلا بدون تأیید هیچ مرجع مستقلی مطرح شد؛ همین کافی است تا بفهمیم برای اقدامات نظامی یا سیاسی، نه دلیل لازم است و نه مشروعیت، بلکه تنها همان منطق کهنه استعمار حاکم است.

2️⃣ دومین نکته، نمایش قدرتی است که بیش از آنکه واقعی باشد، تبلیغاتی است. تاریخ استعمار نشان می‌دهد قدرت‌های بزرگ همواره پس از حمله به کشورهای ضعیف‌تر، «دور افتخار» می‌زنند. آنچه در جنگ‌های جهانی اول و دوم بر ایران گذشت، نمونه‌ای روشن از همین رفتار است؛ کشوری که میان قدرت‌ها تقسیم شد و مقاومت‌های پراکنده محلی نتوانست جای خالی یک ارتش منسجم و مقتدر را پر کند و بهای آن با خون بسیاری پرداخت شد. امروز نیز رفتار آمریکا در قبال ونزوئلا را باید در همین چارچوب دید. حتی نیروی دلتا فورس آمریکا که گفته می‌شود مسئول ربایش مادورو بوده، پیش‌تر در عملیات‌های مهمی از جمله آزادسازی اسرای اسرائیلی ناکام مانده است. بنابراین، این اقدامات بیش از آنکه نشانه قدرت باشند، تلاشی برای بازسازی چهره‌ای مخدوش از اقتدار است.

3️⃣ سومین و شاید مهم‌ترین مسئله، هدف واقعی این حمله است: نفت! ونزوئلا یکی از بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان را در اختیار دارد. آمریکا که نسبت به آینده منابع انرژی خود در خاورمیانه دچار نگرانی شده، به‌دنبال جایگزین‌های مطمئن است. اگر ونزوئلا به‌طور کامل تحت سلطه آمریکا درآید، می‌توان انتظار داشت در سال‌های آینده روند جایگزینی منابع انرژی آغاز شود. در این میان، عربستان یکی از مخاطبان جدی این تغییر است؛ کشوری که ممکن است در دهه‌های آتی نقش سنتی خود را برای آمریکا از دست بدهد.

4️⃣ چهارمین پیام، ایجاد احساس ناامنی برای همه کشورهای ضعیف‌ است. در چنین شرایطی، دیگر هیچ کشوری نمی‌تواند احساس امنیت کند. وقتی آمریکا بدون هزینه جدی دست به چنین اقدامی می‌زند، چرا چین نتواند درباره تایوان ادعا کند یا روسیه درباره اوکراین؟ نشانه‌های این منطق خطرناک، حتی در همین ساعات اخیر نیز در فضای سیاسی بین‌المللی دیده شده است.

5️⃣ نکته پایانی؛ آیا هدف بعدی ایران است؟ واقعیت این است که ایران «هدف بعدی» نیست؛ ایران هدف قبلی بود. این سناریو قرار بود پیش‌تر درباره ایران اجرا شود، اما به نتیجه نرسید. اکنون همان طرح‌هایی که در مورد ایران ناکام ماندند، با فاصله‌ای کوتاه در کشورهای ضعیف‌تر پیاده می‌شوند و طراحان آن مدعی پیروزی می‌شوند. حمله به ونزوئلا نشان داد که برای آغاز جنگ علیه ایران، نه دلیل لازم است و نه بهانه؛ تنها زمانی حمله انجام می‌شود که آمریکا به این جمع‌بندی برسد که می‌تواند ضربه‌ای تعیین‌کننده وارد کند. با این حال، بعید است چنین باوری به این زودی شکل بگیرد؛ چرا که آمریکا هنوز خاطره ضربات موشکی ایران به پایگاه العدید را فراموش نکرده است.

⏱️ هوشیاری در مقابل جنگ نرم دشمن برای جلوگیری از تضعیف داخل کشور

🎥 رهبر معظم انقلاب:

💴 مراقب جنگ نرم باید بود، مراقب شبهه‌سازی دشمن باید بود، مراقب شایعه‌سازی دشمن باید بود.

💰 این پولهایی که خرج میشود ــ میلیاردها خرج میشود ــ برای این فلان تلویزیون، فلان رادیو، فلان مرکز اطلاع‌رسانی، اینها و علیه ایران دائماً حرفهای دروغ و خلاف منتشر میکنند، این بی‌جهت نیست، این با یک استدلال بسیار مهمی است، میخواهند داخل کشور را ضعیف کنند. ۱۴۰۴/۱۰/۱۳

⚠️ چین و روسیه هم می‌توانند رهبران تایوان و اوکراین را بازداشت کنند؟

🔻ناظران بین المللی می‌گویند با اقدام غیرقانونی آمریکا علیه ونزوئلا، اگر چین و روسیه هم رهبران تایوان و اوکراین را به همین شیوه بازداشت کنند نمی‌توان هیچ خرده‌ای به آنها گرفت.

🔹خبرنگار روزنامه فایننشال تایمز با اشاره به شیوه غیرقانونی آمریکا برای حمله به خاک ونزوئلا و بازداشت نیکلاس مادورو رئیس جمهور این کشور در واکنش به عملیات اخیر آمریکا پرسیده است، «پس اگر چین یک عملیات ویژه برای دستگیری رئیس‌جمهور تایوان انجام دهد، یا روسیه تلاش کند همین کار را با زلنسکی بکند، دقیقاً ما چه باید بگوییم؟ این‌که نمی‌توانید این کار را بکنید چون غیرقانونی است؟»

🔹برخی حقوقدانان هشدار داده‌اند که عادی‌سازی چنین اقداماتی توسط آمریکا می‌تواند به الگویی خطرناک برای سایر قدرت‌ها تبدیل شود؛ الگویی که در آن هر کشوری می‌تواند با استناد به «امنیت ملی» یا «مبارزه با تروریسم»، اقدام به عملیات نظامی در خاک کشور دیگر کند.